پـشت کــردی به همه خـاطـره ها

  از لـج من

گشتی از یــاد مــن خســته جـــدا

از لـج من

***

از هـمــــان روز که مـن دل به نگــــاهـت دادم

زده ای دســـت به صــــد نـاز و ادا

 از لـج من

***

گـفـتـــم ای خـوب ٬ مــن از دوری تو میـمیرم

رفـتـی آهسته و بی حـرف و صـدا 

 از لـج من

***

زدم از رفـتــن تـو مشــت گـــره کــرده به ســر

خـنــده ات رفت همـانــدم به هـوا 

از لـج من

***

وقـتـــی از دوری تو پـیـر شــدم ٬ دیــــــدم تـو

غرق در شور جوانی شده ای

از لـج من

***

نــامــه ای دادم و احــــوال تــو را پـــرسیـــــدم

گفتــی از دســت تو گشـتیـم رها 

 از لـج من

 ***

شادمانم

 که تو رفتی و غزلها ماندند

نازنین

لج کن و برگرد بیا

از لج من

پـشت کــردی به همه خـاطـره ها

  از لـج من

گشتی از یــاد مــن خســته جـــدا

از لـج من

***

از هـمــــان روز که مـن دل به نگــــاهـت دادم

زده ای دســـت به صــــد نـاز و ادا

 از لـج من

***

گـفـتـــم ای خـوب ٬ مــن از دوری تو میـمیرم

رفـتـی آهسته و بی حـرف و صـدا 

 از لـج من

***

زدم از رفـتــن تـو مشــت گـــره کــرده به ســر

خـنــده ات رفت همـانــدم به هـوا 

از لـج من

***

وقـتـــی از دوری تو پـیـر شــدم ٬ دیــــــدم تـو

غرق در شور جوانی شده ای

از لـج من

***

نــامــه ای دادم و احــــوال تــو را پـــرسیـــــدم

گفتــی از دســت تو گشـتیـم رها 

 از لـج من

 ***

شادمانم

 که تو رفتی و غزلها ماندند

نازنین

لج کن و برگرد بیا

از لج من

       اینو یکی از بچه های توپ روزگار فرستاده

    یه سری بزنید

عشق آن نیست که دل به 100 نفر بندیم

 عشق آن است که 100 دل به یک نفر بندیم

اگر به بزرگتر از خودت رسیدی بهش احترام بگذار . چون بیشتر از تو عبادت کرده .

 اگر به کوچکتر از خودت رسیدی بازم بهش احترام بگذار . چون کمتر از تو مرتکب گناه شده . 

تو سينه اين دل من می خواد آتيش بگيره

مونده سر دو راهی چه راهی پيش بگيره

يکی حالا پيدا شده قدر اونو می دونه

رگ خواب يار منو رغيب من می دونه

وای دارم آتيش می گيرم ديگه از غصه و غم دلم می خواد بميرم

وای اگه بر گرده پيشم براش پروانه می شم ازش جدا نميشم

نمیتونه مرغ دلم از حسودی بخونه

نميدونه روی کدوم شاخه بايد بمونه

اگه يه روز ببينم کسی براش ميميره

حسودی رو مياره دلم آتيش ميگيره

می ترسم حرفهای خوبی توی گوشش بخونه

می ترسم اون تا به سحر تو خلوتش بمونه

۱۰ ثانيه تا انتها با اين همه سر و صدا

بی خبر از هر شب و روز  من و يه شمع نيمه سوز

يکی گذشت از ثانيه ۹ تا ديگه باقيه

ای کاش تو لحطه ای که رفت می ديدمش يه بار ديگه

اون دور بود و تو حسرت ثانيه ها که می گذشت

ای کاش تو اين ثانيه بی بودنش نمی گذشت

ساعت می گه ۲ ثانيه ۸ تای ديگه باقيه

يه عمری نشستن منتظر کی می گی اينها بازيه

 فقير بودن جرم منه عاشق بودن تنها گناه

يه عمری چشم به در بودن اين آخرها هم چشم به راه

ساعت بازهم بهم ميگه ۳ ثانيه رفته ديگه خبر داری چه زود گذشت

مونده فقط ۷ ثانيه

هی با خودم گفتم می ياد اميد تو ندی به باد

دا می زنم پس ی می يای کسی جوابم و نداد

من موندم و ۲ ثانيه ازم فقط اين باقيه

ثانيه پشت سر هم رفتن تا ۶ و هفت و ۸

لحظه تو گوشام داد می زد هشت ثانيه ازت گذشت

من موندم و ۲ ثانيه ازم فقط اين باقيه

هنوز نشتم منتظر چشم اميدم ثانيه

تو ای خود باد سحر واسش ببر تو اين خبر

بگو که من تا آخرين خيره بودن چشام به در

ثانيه  نهم که رفت

مونده فقط يه ثانيه سر سلامت نازنين

از من يه لحظه باقيه

قسمت نشد ببينمت شايد که لايق نبودم

منتظرت موندم يه وقت نگی که عاشق نبودم

ثانيه ۱۰ گل ياس راحت شدم  ديگه خلاص

آزاد شدم می يام پيشت بی واهمه بی چراست ؟

 قشنگ ترين ثانيه ها اين ۱۰ تا بود که زود گذشت

رويای شيرين بود و من چون با خيال تو گذشت

اين شعر يکی از زيبا ترين شعر های رضا صادقی هست

که  ۱۰ ثانيه آخر عمر را توصيف کرده در صورتی که هنوز چشم به راه بوده

اميد وارم که خوشتان آمده باشه

 گفتم نرو پر پر می شم گفتی می خوام رها باشم

گفتم آخه عاشق شدم گفتی می خوام تنها باشم

گفتم دلم گفتی بسوز  گفتم يه عمری باز هنوز

گفتم پس عمرم چی می شه گفتی هدر شد شب و روز

گفتم آخه داغون می شم

گفتی به من خوش می گذره

گفتم بيا چشمام به تو فتی آخه کی ميخره ؟

گفتم يه روز کسی بودم با من کن بی حرمتی

گفتم صدام می ميره باز فتی گفتی به درد بسوز بساز

گفتم حالا که پير شدم

گفتی که از تو سير شدم

گفتم تمنا می کنم   گفتی می خوام خوردت کنم

گفتم بيا بشکن تن و     گفتی فراموش کن منو  

گفتی فراموش کن منو   گفتی فراموش کن منو